..... .هيچ يك از نهاد ها و اجزاي حيات اجتماعي ما در انديشه تغذيه فرهنگ نبوده يا اساسا نمي توانند از نقشي مثبت و تاثير گذار براي حيات بخشي به فرهنگ و مقابله با سيل عظيم و خروشان نهيليسم جهاني برخوردار گردند. نهيليسمي كه ما و جوانان ما را نيز فرا گرفته و با شدت روز افزوني آنها را تحت سيطره خويش قرار مي دهد.
5- در اين راستا ميبايست هم دانشگاه و هم نهاد هاي به اصطلاح فرهنگي و سياسي كشور را به نحو توامان محكوم كرد. شبهه دانشگاه هاي ما صرفا به بخشي از نظام ديوان سالاري(بروكراتيك) عظيم كشور تبديل شده و فعاليت به ظاهر علمي ، آكادميك و فرهنگي در دانشگاه ها ، غالبا با پنهان شدن در پس گفتمان حاكم و رايج فرهنگي كشور ، بدون هيچ گونه اصالتي صرفا به نقابي براي سهم خواهي از درآمد هاي نفتي و مك زدن از پستان هاي پر شير نفت مام وطن تبديل گرديده است.
قدرت سياسي كشور نيز متاسفانه نه درك درستي از ماهيت فرهنگ داشته نه تحولات جهاني اخير را در مي يابد و نه اساسا به دليل عمل زدگي و غرق شدن در مسائل روزمره جامعه قدرت تفكر جدي و اصيل در باب سرنوشت فرهنگ و تفكر در اين ديار را داشته است. قدرت سياسي در ايران هنوز به آن پختگي لازم نيز دست نيافته است كه گوشي شنوا براي شنيدن دل نگراني هاي فرهنگي متفكران و اهل نظر اين ديار داشته باشد.
+
نوشته شده در چهارشنبه بیست و هشتم فروردین 1387ساعت   توسط
|
اگر تنهای تنها بمانم باز هم خدا با من است. (دکتر شریعتی) تلاش برای نقدی منصفانه و سازنده و... صدایی برای شهروندان خاموش جامعه "مصطفی ابراهیمی" دانشجوی رشته حقوق